วิญญาณดิจิตอลของนินคุง

ช่วงนี้ประเด็นเกี่ยวกับ ต้มยำกุ้ง กำลังมาแรง ทั้งเรื่องหนังและเรื่องเกม โดยเฉพาะเรื่องเกมนี่ อ่านแล้ว เฮ้อ~ กับวงการนี้จริง ๆ (อยากอ่านไปอ่านได้ที่นี่)

มาวันนี้ก็อยากจะขอเสนอ 3 ข้อที่คนที่คิดจะสร้างเกมต้องนำไปพิจารณาอยู่ในใจ ซึ่ง 3 ข้อนี้กลั่นมาจากสมองง่วงเหงาเศร้าซึมของผมเอง จึงเตือนไว้ก่อนว่าเป็นความคิดเห็นส่วนตัว แต่ถ้าใครเอาไปใช้ประโยชน์ได้ก็ดีไม่เลว มาเริ่มข้อแรกกันเลยดีกว่า

1. อย่าคิดว่าจะได้ทำสิ่งที่อยากทำ....เสมอไป
เชื่อว่าผู้ที่อยากมีส่วนร่วมในการพัฒนาเกมทุกท่าน ย่อมมีเกมในฝันที่อยากทำของตน ดังนั้นจึงไม่แปลกอะไรที่คนเหล่านั้นมักจะเสนอเสี้ยวหนึ่งของเกมที่อยากทำลงไปในเกมที่กำลังทำอยู่ แล้วจะเป็นอย่างไรถ้าผู้ที่มีสิทธิ์ตัดสินว่าจะใช้มันหรือไม่ (ซึ่งอาจจะเป็นคนที่มีตำแหน่งสูงกว่าคนนึง หรืออาจจะเป็นความคิดเห็นส่วนใหญ่ของทีมก็ได้) ไม่อยากใช้แนวคิดนั้นขึ้นมา.... เจ้าของความคิดนั้นอาจจะท้อแท้ไปเลยก็ได้ และอาจส่งผลกระทบต่องานที่คน ๆ นั้นรับผิดชอบอยู่ และมันย่อมส่งผลต่องานโดยรวมของทีม (และจะซวยมาก ๆ ถ้าคนที่ว่าเป็นคนคุมงานทั้งหมด) เรื่องนี้จึงสำคัญมาก ๆ ที่ทั้ง 2 ฝ่ายต้องคุยกันด้วยเหตุผล ต้องยอมรับความคิดเห็นของกันและกัน เพื่อจะไปให้ถึงฝั่งฝันให้ได้ ไม่ใช่มารั่วกลางทาง!!

2. โปรแกรมเมอร์อาจไม่ต้องเป็นคนออกแบบเกม แต่คนออกแบบเกมต้องเป็นโปรแกรมเมอร์!!
(ก่อนอื่น...คำว่า คนออกแบบเกม มันยาว ผมขอย่อแค่ GD [Game Designer] ละกัน) ถ้าคุณทำเกมคนเดียว คุณมักจะต้องควบตำแหน่ง GD ไปด้วย (จริง ๆ ก็ควบทุกอย่างล่ะนะ) ซึ่งตำแหน่งนี้ค่อนข้างชี้เป็นชี้ตายให้กับเกม ๆ นั้นทีเดียว (ก็แหงล่ะทำคนเดียว) จริง ๆ แล้วต่อให้ทำเป็นทีม ตำแหน่งนี้ก็สำคัญไม่แพ้หรือยิ่งกว่าโปรแกรมเมอร์ซะอีก เพราะต้องทำหน้าที่กำหนดว่าจะมีอะไรในเกมบ้าง ซึ่งไม่ใช่ว่าจะง่าย ๆ แบบเขียนบทเกมนะ (ซึ่งหลายคนมักคิดว่า คนเขียนบท = GD) และสิ่งที่สำคัญคือต้องรู้ขอบเขตว่าสิ่งที่ทีมคุณนำมาใช้สร้างเกมสามารถทำอะไรให้คุณได้บ้าง ซึ่งแน่นอนว่าข้อนี้ไม่มีใครรู้ดีเกินคนที่เป็นโปรแกรมเมอร์!! ถ้าขาดคุณสมบัตินี้ไป GD อาจมีสิทธิ์ทะเลาะกับโปรแกรมเมอร์หรือทีมงานคนอื่น ๆ ได้ ซึ่งความขัดแย้งในทีมนี่แหล่ะ รูรั่วอย่างดีที่จะจมเรือคุณ

3. ถ้าจะให้ดี อย่าลงไปทะเลาะกับผู้เล่น (หรือส่งคนไปก็ไม่ได้)
คนเล่นเกมมีหลายแบบ แต่ถ้าพูดถึงเกมคนไทย ผมก็แบ่งผู้เล่นได้เป็น 2 แบบ คือ ผู้เล่นที่เข้าใจเกมคนไทย และผู้เล่นที่ไม่เข้าใจ ผู้เล่น 2 แบบต่างกันตรงที่ แบบแรกจะไม่เอาเกมคนไทยไปเทียบกับต่างชาติ แต่แบบหลังนี่นอกจากจะเอาไปเทียบแล้ว บางทียังชอบติแบบเจ็บแสบ เช่น ..... ไม่ยกตัวอย่างดีกว่า และเมื่อเจอผู้เล่นแบบนี้หลายครั้งที่ผู้สร้างจะลงไปตอบโต้ โดยมักจะบอกว่า "ไม่มาทำเองไม่รู้หรอก" ซึ่งไม่ได้นะครับ (จริง ๆ ผมก็เคยเผลอตอบไปเหมือนกัน) เพราะเราทำเกมให้เขาเล่น เขามีสิทธิ์ที่จะแสดงความคิดเห็น พยายามสงบสติอารมณ์ไว้ นิ่งเฉยไว้ เดี๋ยวก็ดีเอง แต่ที่ต้องระวังยิ่งกว่าเรื่องนี้ก็คือ อย่าไปทะเลาะกับผู้เล่นที่เข้าใจเชียวนะครับ บางทีเขาติดี ๆ หรือมีข้อเท็จจริงอะไรมาบอก ก็ต้องรับฟังไว้ เอาไปพัฒนาเกมในภายภาคหน้าไม่ใช่พยายามยกความดีของเกมคุณมาข่มสุด ๆ เช่นไปได้รางวัลอะไรมาบ้าง หรือบางทีก็สั่งลบความคิดเห็นไปดื้อ ๆ มันจะก่อให้เกิดชมรมคนเกลียดเกมคนไทย (อาจจะเฉพาะค่าย) ขึ้นมาได้ง่าย ๆ แล้วอีกอย่างที่ขอเหอะ เรื่องให้หน้าม้ามาโพสต์ชมเกมตัวเองเนี่ย ถ้าถูกจับได้จะแย่เอานา... (แต่บางทีเพื่อนฝูงหรือคนรู้จักมาทำตัวเป็นหน้าม้าให้ซะเอง อันนี้อยู่นอกเหนือการควบคุม ก็ปล่อย ๆ ไปเถอะ)

จบแล้วครับ 3 ข้อ จริง ๆ อาจจะมีมากกว่านี้ แต่มันไม่ออกมาจากหัวผมก็เท่านั้นเอง ถ้า Blog นี้หายไปละก็ คงเพราะข้อ 3 ตอนท้าย ๆ น่ะแหล่ะนะ

ป.ล. ถ้าใครเห็นว่าบทความเห่ย ๆ นี่ดีเหลือเกินจนอยากไปโพสต์ให้ที่อื่นละก็ อย่าระบุที่มาก็ดีนะครับ (บอกแค่ว่ามาจาก ชายนิรนามZ ก็พอ เหอะ ๆ) และผมเองก็จะไม่เอาไปโพสต์ที่อื่นเองด้วย (จำข้อนี้ไว้นะ)