วิญญาณดิจิตอลของนินคุง

วันนี้ก็ขอกลับมาคุยเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ กันบ้างดีกว่า หลังจากเล่นเรื่อง Software ไปอย่างต่อเนื่อง (ก็บังเอิญมันโผล่มาพอดีทั้งนั้น)

ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่านี่ไม่ใช่ Entry ที่นำเสนอสาระอันเป็นประโยชน์ แต่เป็นไดอารี่บ่นธรรมดา ๆ ดังนั้นมันจึงเป็นความรู้สึกส่วนตัวของผมที่คุณ ๆ อาจจะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ และ อย่าลืมอ่านย่อหน้าสุดท้ายถ้ารู้สึกเคือง เพราะตอนแรกผมเอามันไว้แทนที่ตรงนี้ด้วยซ้ำ แต่เอาไว้ทิ้งท้ายดูสวยกว่า

5 ข้อต่อไปนี้เป็นคุณสมบัติของเว็บที่อาจทำให้ผมไม่กลับไปดูอีกเป็นครั้งที่ 2 ซึ่งขอเพียงข้อเดียวก็มีค่าพอที่ผมจะไม่กลับไปดู แต่บางเว็บก็เนื้อหาดีพอที่ผมจะยอมกลับไปดูนาน ๆ ครั้ง (แต่ไม่ทุกวันแน่) เอาล่ะมาเริ่มกัน!

1. เสียงดั๊ง~ดัง
เนื่องจากผมมักต่อเน็ทตอนกลางคืนที่ทุกคนนอนหลับกันหมดแล้ว และบ้านผมอุดมไปด้วยหน้าต่างที่สามารถปล่อยเสียงออกไปได้รอบด้าน (เป็นมุ้งลวด) ดังนั้นการท่องเน็ทของผมจึงต้องเป็นไปแบบเงียบ ๆ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมเปิดเว็บนึงแล้วดันมีเพลงดังลั่นไป 3 บ้าน 7 บ้าน หลายท่านคงคันปากอยากบอกว่า "เปิดเสียงเบา ๆ สิ" ผมทำครับเมื่อรู้ว่าจะต้องเข้าเว็บเสียงดัง แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าเว็บที่กำลังจะเข้ามันเสียงดัง บางทีก็เว็บเดิม ๆ ไร้เสียงที่เข้าประจำนั่นแหล่ะแต่ดันมีโฆษณา Flash แบบลอยกลางหน้าส่งเสียงดังให้สะดุ้งเล่น "แล้วทำไมไม่ปรับเสียงเบาไว้ตลอด" ผมต้องคอยฟังเสียงเตือนอื่น ๆ ด้วยน่ะสิครับ เช่นเสียงเตือนข้อความใน IRC หรือ MSN "หูฟังล่ะพี่ ไม่มีใช้เรอะ!!" มีครับแต่ผมต้องคอยระวังเสียงรอบข้างด้วย เผื่อใครจะเดินลงมา (เช่น ถ้าผมดันเปิดกระทู้ที่มีภาพพลัง Y+K ตอนนั้นพอดี...) ปัจจุบันเว็บมีเสียงที่ผมยังเข้าอยู่ก็เป็น Blog ใน Favorites น่ะแหล่ะครับ แต่เข้าไปปุ๊ปจะรีบหาปุ่ม Stop ในเว็บเพื่อปิดเสียงทันที เหอ ๆ ขออภัยที่ไม่ได้ฟังเพลงเพราะ ๆ ที่พวกคุณเตรียมไว้ครับ

2. องค์ประกอบเย้อ~เยอะ
อันนี้ค่อนข้างจะหงุดหงิดกว่า บางเว็บเนี่ยน่าโมโหครับ คือองค์ประกอบ.. ซึ่งก็คือภาพไฟล์ Image ที่ใช้ประกอบเป็น Theme ของเว็บน่ะ ใช้ไฟล์เยอะเกินไป เคยเห็นมาตั้งแต่ 40, 60, หรือเกินร้อยก็มี ในขณะที่เนื้อหามีรูปอยู่ไม่ถึง 10 แต่เราต้องมานั่งรอมันโหลดองค์ประกอบพวกนั้นแทน แถมบางเว็บมีแบบนี้มันทุกหน้า ซ้ำร้ายบางทียังไม่ยอมไปอยู่ใน Cache ซะอีก (ก็คือต้องโหลดใหม่มันทุกรอบ) อีกประเภทก็ตรงข้ามกันครับ คือพวกเว็บที่เนื้อหาหน้าแรกเยอะจัด จนหน้าเว็บยาวเป็นเมตร ๆ ไม่รู้บ้าหอบฟางอะไรนักหนา ทั้ง Preview บทความทั้งใหม่เก่า, กระทู้ล่าสุดในเว็บบอร์ดทุกหมวดหมู่, โฆษณาเป็นระยะ ๆ ซ้ำร้ายไอ้เว็บที่ว่าดันเพิ่มคุณสมบัติ "องค์ประกอบเยอะพอ ๆ กับเนื้อหา" เข้าไปอีก ผมถามหน่อยเหอะ จะเปลือง Bandwidth ไปทำไมฟระ!! โชคยังดีของเว็บพวกนี้บางเว็บมีเนื้อหาแบบหาที่ไหนอ่านไม่ได้ ผมเลยกรุณาเข้าไปอ่าน 2 เดือนครั้ง เว็บประเภทนี้ใบ้ให้ว่ามีเป็นเครือเลยครับ เว็บนึงเป็นเว็บ Dev เว็บนึงเป็นเว็บ Opensource เว็บนึงเป็นเว็บ Cartoon ลงท้ายด้วย .co.th

3. PHPNUKE และเทียบเท่า
ช่วงหลัง ๆ เว็บที่ใช้ CMS เริ่มเยอะขึ้น ก็แหงล่ะหลังจากเซ็ตค่า ออกแบบ Theme แล้วเราก็แทบไม่ต้องทำอะไรกับมันอีกนอกจากป้อนเนื้อหา แถมยังเหมาะกับการทำงานหลายคนด้วย แต่... เคยรู้รึเปล่าว่า CMS บางตัวน่ะมันดูรกสิ้นดี ยกตัวอย่างเช่น.. ก็ที่เห็นตรงหัวข้อนั่นล่ะ โดยส่วนตัวผมล่ะเกลียดมันนัก เพราะเวลาจะหาอะไรต้องเข้าไปลึกหลายขั้นตอนครับ แถมถ้าเจ้าของเว็บเป็นพวกชอบของตกแต่งบ้าน ก็มักจะหาอะไรมาใส่เต็มแถบด้านซ้ายด้านขวา เช่นนาฬิกาเอย โพลล์เอย กระทู้ล่าสุดเอย บทความล่าสุดเอย Chatเอย ฯลฯเอย ซึ่งบางทีมันก็จะติดไปกับทุกหน้า แม้กระทั่งเว็บบอร์ดที่ต้องคลิ้กแล้ว Back กลับบ่อย ๆ ไอ้ข้อมูลพวกนี้เนี่ยทิ้งไว้หน้าแรกก็พอแล้วครับถ้าทำได้ ถ้าทำไม่ได้ก็ไปหา CMS อื่นที่มันทำได้ซะ!! หาได้ตามhttp://opensourcecms.com หรือ http://cmsthailand.com (ส่วนตัวผมชอบ Etomite นะ)

4. เนื้อหาดีมีแต่บอร์ด
อันนี้ก็ชักจะอินเทรนด์ เว็บที่มีแต่เว็บบอร์ด ถ้ามันเป็นเว็บรีวิวอะไรที่ออกมาเรื่อย ๆ หรือพวกเว็บโชว์ผลงาน หรืออะไรที่มันเฮฮาปาร์ตี้ ตามทันยุคสมัยมันก็ดี แต่ถ้าเป็นเว็บที่มี "บทความ" ที่มีประโยชน์ ที่คนเขาหวังเข้ามาเพื่อไขปริศนาที่สงสัยมานาน เช่นเว็บพวก Developer ทั้งหลาย แต่ดันเจอเว็บบอร์ดเต็มพรืด เต็มพรืด ต้องคอยนั่งคลิ้กดูหน้ารวมกระทู้ทีละหน้า ๆ บางคนขี้เกียจหาเลยตั้งกระทู้ถามใหม่ซะงั้น ซ้ำร้ายเขาดันถามคำถาม "เจ้าประจำ" ทำให้คนตอบเบื่อหน่ายพาลไล่ให้ไปหาเองซะงั้น บางเว็บก็เลยทำบอร์ดรวมคำถามที่ถามบ่อย ๆ ซะ เป็นการแก้ขัด แต่... ยังไงผมก็คิดว่าทำเว็บสักไม่กี่หน้าเพื่อรวมหัวข้อบทความพร้อมภาพประกอบ (ถ้าจำเป็น) ก็ดี มันหาสะดวกกว่า แถมไม่มีอะไรเกะกะเช่น โพสต์ล่าสุดเอย คนโพสต์เอย ดูกี่ครั้งเอย เป็นต้น ทำให้สามารถไล่ดูได้สบายตากว่า แถมทำเป็นเว็บยังจัดหมวดหมู่ได้ง่ายกว่าด้วย

5. บังคับคนดู
อันนี้โคตะระเกลียด แต่เว็บแบบนี้ก็เริ่มหายากแล้ว นั่นคือเว็บที่ถือวิสาสะเปลี่ยนขนาด Browser ของคนดูให้เสร็จสรรพ ด้วยเหตุว่า "ตรูคิดว่าเว็บตรูเหมาะกับ Browser ขนาดเท่านี้" ซึ่ง Browser ส่วนใหญ่มักจะจำขนาดสุดท้ายของมันไว้ (ส่วนใหญ่จะจำขนาดของหน้าต่างสุดท้ายที่ถูกปิด) ทำให้ผมอารมณ์เสียอย่างยิ่งเวลาเปิดหน้าต่างใหม่แล้วไม่ได้ขนาดเดิมที่ผมอุตส่าห์รักษาไว้ วิธีป้องกันก็คืออย่ารีบปิดหน้าต่างเจ้าปัญหานั่นเด็ดขาด ให้เปิด Browser มาใหม่อีกหน้าต่างแล้วค่อยปิดมัน แต่..ผมมักโมโหแล้วปิดไปก่อนทุกที ยังดีที่มีโปรแกรมช่วยปรับขนาดกลับได้ เช่น Browser Sizer สำหรับ IE หรือ Extension : Web Developer สำหรับ Firefox

จบแล้วครับ สนุกมั้ยครับ สุดท้ายต้องขอบอกว่าเรื่องนี้ผมค่อนข้างลำบากใจที่จะนำเสนอ เพราะมันไปกระทบ Blog ของบางท่านด้วย แต่นั่นมัน Blog ผมกำลังพูดถึง Web ที่เป็นที่สาธารณะซึ่งจำเป็นต้องง้อคนดู ไม่ใช่ Blog ที่เป็นของส่วนตัว ใครจะดูหรือไม่ก็ช่าง (แต่ Comment เยอะ ๆ หน่อยก็ดี :P) ดังนั้นอย่าได้พาลน้อยใจเลิกติดตามผมไป ผมยังต้องการทุกท่านอยู่!!

แล้วถ้าท่านบังเอิญมีเว็บที่มี 5 ข้อที่ว่า ก็ขออภัยด้วย แต่มันเป็นความรู้สึกจริง ๆ ของผมในฐานะคนดูครับ