วิญญาณดิจิตอลของนินคุง

หลังจากต้องทนทุกข์กับ Printer ที่หมึกถูกแต่บริโภคหมึกมหาศาล เพราะได้พิมพ์จริงแค่ 1 ใน 4 นอกนั้นล้างหัวพิมพ์หมด แถมไอ้ที่หัวพิมพ์ตันก็ไม่ใช่เพราะไม่ค่อยได้พิมพ์หรือใช้หมึกเทียมด้วย (แท้ตลอด) แต่ตันทุกครั้งที่พิมพ์งานมากเกินไป (ประมาณ 20 หน้าขึ้น) ให้ตายเถอะ!!

ตอนแรกก็ว่าจะไม่ใช้มันแล้ว Printer เนี่ย ไอ้ตัวผมเองไม่จำเป็นต้องใช้อะไรเลย นาน ๆ จะพิมพ์อะไรที่ชอบออกมาอ่านเล่นที แต่ติดที่แม่เป็นครู ต้องพิมพ์พวกใบงาน ใบความรู้ และเอกสารที่เป็นปึก ๆ ใหม่ทุกปี (เอกสารที่ว่าเริ่มมีตอนรัฐบาลหน้าเหลี่ยม) สิ้นเปลืองน่าดู เมื่อไหร่จะจัดเก็บเป็นข้อมูลดิจิตอลนะ (ลำบากคนแก่ต้องมาพิมพ์กรอกข้อมูลเองอีกน่ะสิ)

สำหรับ Printer เครื่องใหม่ผมก็เลือกเจ้านี่แหล่ะ

Canon PIXMA iP1200

นี่เป็นครั้งแรกที่เลือกใช้ Canon (หลังจากใช้ Epson ไป 2 และ Lexmark อีก 1) เจ้ารุ่นนี้จะมีฝาแฝดอีกตัวคือ iP1600 ซึ่งนอกจากราคาจะแพงกว่า 200 บาทแล้ว ผมก็ไม่รู้ว่ามันต่างกันยังไง เพราะไปดูบนเว็บ Canon (Thai) ก็ว่า iP1600 พิมพ์เร็วกว่า แต่พอไปดูในเอกสารที่แจกตามงานคอมพ์ (ที่เป็นเล่มเลยน่ะ) ก็ว่า iP1200 สนับสนุนกระดาษ Photo แบบ 2 ด้าน สุดท้ายในคู่มือที่มากับ Printer ผมถึงจะรู้ความจริงว่า iP1200 จะมีแต่หมึกสีแถมมาเท่านั้น ส่วน iP1600 จะมีทั้งดำและสี แต่ไอ้ iP1200 ที่ผมซื้อมาเนี่ยมันได้มาทั้งดำทั้งสีเลยครับ ราคาก็เท่าเดิมด้วย ตกลงมันยังไงกันแน่เนี่ย?

10 กว่าหน้า/นาที ของจริง!!

Printer เครื่องที่แล้วระบุไว้ว่า พิมพ์ดำได้เร็ว 12 หน้าต่อนาที แต่เอาเข้าจริง ๆ เนี่ยได้นาทีละ 1.2 หน้าครับ ผมจำความทุกข์ตอนที่ต้องพิมพ์เอกสารนรก 80 หน้าได้ดี ถ้าจะพิมพ์ให้ได้ 12 หน้าต่อนาทีจริงก็คงต้องพิมพ์แบบ Draft หรือพิมพ์หน้าละ 3 - 4 บรรทัดนั่นล่ะ ตอนแรกผมก็คิดว่าไอ้การโม้เรื่องความเร็วเป็นเรื่องธรรมดาของ inkjet ซะแล้ว แต่พอมาเจอ iP1200 นี่เข้า หน้าละประมาณ 3 วิ!! อึ้งไปเลย แถมพิมพ์ออกมาอย่างคม มันเร็วเกือบเท่า Laser Printer รุ่นเล็ก ๆ เก่า ๆ เลยนะเนี่ย ไม่ได้โม้!!

ข้อเสียก็มี

มันไม่มีถาดรองกระดาษ! เนี่ยแหล่ะ ปกติวางไว้บนตู้แคบ ๆ พอไม่มีถาดรองก็แย่สิ ตอนนี้เอากระดาษแข็งมาวางรองไปก่อน ไว้วันหลังจะเอาแผ่นฟิวเจอร์บอร์ด (บ้างก็เรียกพลาสติกลูกฟูก) มาตัดใส่แทน อีกอย่างคือไดรเวอร์ใหญ่โตมาก กินที่ตั้ง 100 เม็กแน่ะ

ผมก็หวังว่าชีวิตใหม่กับ Printer เครื่องใหม่จะมีความสุขดี แต่เชื่อเถอะ เดี๋ยวมันต้องมีอะไรแน่ ๆ คอยติดตามกันต่อไปเถอะ!!