วิญญาณดิจิตอลของนินคุง

ไอ้ที่ว่าติดดินนี่ไม่ได้หมายถึงตัวผมใช้ชีวิตแบบติดดินหรอกครับ แต่หมายถึงคอมพ์ของผมต่างหาก... เอ๊ะ ยังไง?

ก็คือ.. เมื่อตอนทำบ้าน ผมต้องย้ายคอมพิวเตอร์ขึ้นข้างบน เพื่อหลบการทุบหน้าต่าง เททราย ปูน ฯลฯ (ใครจะประสาททิ้งคอมพ์ไว้กันล่ะ!) และมันก็อยู่บนนั้นมาตลอดจนกระทั่งเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา..

เหตุที่มันลงมาไม่ได้ก็เพราะโต๊ะคอมพ์ก็ขึ้นไปด้วยน่ะสิ แถมโต๊ะนั่นก็หนักขนาด 3 คนยกยังลำบาก ก็เลยไม่ได้กลับลงมาอีกเลย.. ข้างล่างก็มีหลายอย่างถูกกำจัดไปหมด แทบไม่มีอะไรวางคอมพ์ไว้ได้ (โต๊ะกินข้าวยังไม่มีเลย)

จนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ที่ผ่านมา ผมก็ได้ซื้อโต๊ะคอมพ์ตัวใหม่มา ซึ่งคราวนี้เป็นแบบมีที่วางเคสอยู่ข้างล่าง (ตัวเก่าวางบนโต๊ะคู่กับจอเลย) และนี่คือครั้งแรกที่คอมพ์ผมตั้งอยู่ติดดินที่สุด!!

มาวันนี้คอมพ์ต้องกลับมาอยู่ที่ห้องรับแขก... บอกตามตรงว่าชีวิตลำบากขึ้น

1. สายไฟจัดยากขึ้น เพราะเคสอยู่ใกล้พื้น สายต่าง ๆ เลยได้ยืดเส้นยืดสายน้อยลง
2. คลิ้กเปิดลิ้งต่าง ๆ ได้ลำบากขึ้น เพราะไม่รู้จะมีภาพอะไรขึ้นมา
3. ย้ายลงมาเพื่อจะได้ดูทีวีไปด้วยได้้ แต่เอาเข้าจริง ๆ ก็ดูไม่รู้เรื่อง
   

หลายเดือนที่ใช้คอมพ์ในห้องส่วนตัว มันอิสระดีนะ ไม่ต้องรอใครขึ้นนอนให้หมด (เอ๊ะ? ทำไม) แถมไม่มีเสียงรบกวนจากทีวี เล่นเกมก็ไม่ต้องใช้หูฟัง (เพราะทีวีไม่รบกวนและไม่รบกวนทีวี)

มีแววว่าคอมพ์จะได้กลับไปอยู่ข้างบนอีกรอบสิเนี่ย..