Goodbye My dog ...

posted on 19 May 2007 01:04 by ninkungz in Life

15 ปีที่แล้ว....

หมาที่บ้านผมตายไป 1 ตัว (มี 2 ตัว) แต่เพียงไม่กี่วันต่อมาก็มีโทรศัพท์จากเพื่อนแม่มาถามว่า "มีลูกหมาสีน้ำตาลจะให้ จะเอามั้ย?"

หมาสีน้ำตาลที่ว่า แท้จริงแล้วมันมีถึง 3 สี ตัวมันสีขาวลายน้ำตาล ขอบตาดำแบบหมีแพนด้า เหมือนไปลอกพันธุ์เซนต์เบอร์นาร์ดมา แต่มันเป็นหมาพันธุ์ทางลูกของหมาตำรวจ ซึ่งคาดว่าไม่พ่อหรือแม่มันคงเป็นพันธุ์ ลาบราดอร์..

ลูกหมาอายุ 3 เดือนซุกซนไปทั่ว เวลาแม่ผมนั่งที่เก้าอี้โยก มันก็จะไปนอนอยู่ใต้เก้าอี้จนโดนทับหาง มันติดแม่ผมมาก ทั้ง ๆ ที่แม่ผมไม่ได้เล่นกับมันเพราะแม่ไม่ชอบขนหมานัก แต่เวลาแม่ผมไปนั่งที่ไหน มันก็ตามไปหมอบอยู่ใกล้ ๆ

วันหนึ่งทุกคนต้องไปโรงเรียน ต้องขังมันไว้ในครัว (ยังไม่ให้อยู่ข้างนอกเพราะกลัวโดนหมาตัวเก่ากัด) พอกลับมาเปิดประตูให้มัน มันก็โผล่มาจากใต้ตู้และทั้งเลียทั้งกัดเท้าผมไม่หยุด ประมาณว่าทั้งดีใจปนโมโห มันชอบเลียแบบดุเดือดแบบนี้ประจำ นอกจากนี้มันยังกระโดดเก่งมาก หลังจากปล่อยไปเดินเล่นข้างนอกจนอิ่มแล้ว เวลาจะเข้าบ้านมันจะชอบกระโดดถีบประตู และทุกครั้งมันจะพยายามกระโดดให้สูงที่สุด โดยการถอยไปตั้งหลักแล้ววิ่งมากระโดดถีบประตู

มันเป็นหมาที่ร่าเริงมาก ชอบทำตัวให้คนหัวเราะอยู่เสมอ นี่เป็นหมาในฝันของทุกคนในบ้าน หมาที่ทำตัวเป็นเด็กตลอดเวลา ขนาดอายุ 10 กว่าปีแล้วมันก็ยังทำตัวเป็นลูกหมา แค่มองหน้ามันทุกคนก็สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

หมาตัวนี้เกือบตายหลายครั้ง... ครั้งแรกเป็นลำไส้อักเสบ ซึ่งคร่าชีวิตหมาตัวก่อน ๆ ไป แต่เพราะพาไปหาหมอทันมันเลยรอด

ครั้งต่อมาก็ตอนที่มันเริ่มแก่แล้ว จู่ ๆ มันก็อึไม่ออก กินไม่ได้ เดินไม่ไหว จนวันนึงมันก็อึออกมาเป็นก่อนเนื้อขนาดเท่าไข่ไก่ แล้วมันก็ร่าเริงเป็นสุขอย่างเก่า

อีกครั้งมันเกิดเดินไม่ได้อีก ขาหลังมันไม่มีแรง คงเพราะตอนหนุ่ม ๆ กระโดดมามาก แต่มันก็พยายามทำกายภาพบำบัดตัวเองจนเดินได้อีกครั้ง!!

ครั้งสุดท้าย เมื่อปีที่แล้วนี่เอง.. มันออกไปวิ่งเล่นข้างนอก และมีรถขับชนมันกลางซอย แต่มันก็ล้มลงและลอดใต้ท้องรถไปได้โดยไม่เป็นอะไร ส่วนเจ้าของรถไม่แม้จะหันมาเหลียวมอง (เกรียน!!)

...และเมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา มันก็ไม่มีแรงเดินอีกครั้ง แต่มันก็พยายามจนลุกเดินขึ้นได้ครั้งหนึ่งเมื่อวันเสาร์ที่แล้ว และมันก็ไม่ได้เดินอีกเลย...

ทั้งสัปดาห์ มันได้แต่ร้องและเห่าเรียกเวลามันลุกไม่ขึ้น คนในบ้านได้แต่ป้อนอาหารและน้ำให้มันเพื่อรอเวลาเท่านั้น......จนเช้าวานนี้ มันไม่กินอะไรแล้ว แต่มันยังคงร้องและเห่าเรียก แต่ป้อนอะไรไปมันก็ไม่มีแรงเคี้ยว....

และตอนเที่ยงของวันที่ 18 พฤษภาคม 2550 มันก็จากไป

15 ปีที่ผ่านมากับหมาที่น่ารักที่สุดของผมและทุกคนในบ้าน...
กว่าครึ่งชีวิตของผมที่อยู่กับมัน...
เราเฝ้าบ้านด้วยกัน..

..หลับให้สบายนะ..