วิญญาณดิจิตอลของนินคุง

อย่างที่หลาย ๆ คนทราบกันว่า นิเกะ หนึ่งในขาประจำ Hot Post คนหนึ่งของเราได้เข้าพิธีแต่งงานไปเมื่อวันที่ 19 ที่ผ่านมานี่เอง และผมก็เป็น 1 ในคนที่ถูกเชิญไป โดยเจ้าตัวมาเชิญด้วยตัวเอง (ผ่าน IRC ) แน่นอนก๊วนคนพิลึกใน IRC ก็ได้รับเชิญด้วย จัดเป็นกลุ่มที่ไม่ธรรมดาในงานทีเดียว....

ความหลังฝังใจ

งานแต่งงานเพื่อนนี่ เป็นอะไรที่ผมจะไม่ยอมพลาดอีกแล้ว เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนเก่าที่โรงเรียนโทรมาว่า...

ฮ.ล. : "นิน นิน รู้เปล่า ไอ้ *** แต่งงานแล้วนะ"

น.ค. : "อืมม์..."

ฮ.ล. : "เพื่อน ๆ มากันเต็มงานเลย เขาคิดถึง นิน กันทุกคนเลย บอกว่าน่าจะมา"

น.ค. : "อืมม์..."

แล้วตรูจะไปงานได้มั้ยนี่ ไม่บอกตรูสักคน ฮึ่ม!!

นั่นแหล่ะ พอมีคนบอกว่าจะแต่งงานแล้วมาเชิญ เป็นตายร้ายดีผมก็ต้องถ่อไปให้ได้!!

เตรียมตัวก่อนเดินทาง

การเตรียมตัวมีตั้งแต่พยายามฝึกเป็นคนให้มากที่สุด (แต่เหลวน่ะ) พยายามเอา whitenning มาใช้เพื่อหน้าจะได้ดูดีขึ้นกว่าปกติ (แต่ดันแพ้อีก) ไปซื้อไมค์มากะฝึกสนทนากับเพื่อนผ่านเน็ท จะได้คุยกับคนได้เหมือนเป็นคน (แต่ก็ไม่มีคนมาคุยด้วยอีกน่ะแหล่ะ)

ด้านการเดินทางก็ถามทางมาอย่างดี มีอุปสรรคเล็กน้อยที่เครื่องบอกเส้นทางเดินรถเคลื่อนที่ (โทรถามเพื่อน) ท่าทางจะงอน ก็เลย ไปถามเจ้าของงานนั่นแหล่ะ ถามละเอียดเลยว่าขึ้นรถตรงไหน สายอะไร ลงตรงไหน เอาแผนที่ PointAsia ตามเคยให้เขามาร์คตำแหน่งให้เลย แล้วก็ปริ๊นเก็บไว้ด้วย (เผื่อเอาไว้ดูสภาพตึก) และที่ขาดไม่ได้ก็คือ งานนี้ซื้อเข็มทิศมาพกติดตัวเรียบร้อย (ใครจะบริจาค GPS ก็ดีนะ)

ก่อนไปงาน 2 วันก็ยังต้องนอนเต็มที่เพื่อไม่ให้ขอบตาคล้ำเกินไปอีกต่างหาก

วันงาน

วันงานก็ตื่นแต่เช้า ออกไปขึ้น 140 ไปอนุสาวรีย์ชัยฯ ไปถึงไม่นาน คุณโหมด ก็โทรมาถามว่าถึงไหนแล้ว คุย ๆ ไปท่าทางเขาจะมาจากอีกทาง (เกือบทำให้เขวสายรถเมล์) รอไม่นานเป้าหมายก็มา 503 ไปโรงพยาบาลสงฆ์ ไปถึง (ไม่ไกล จริง ๆ เดินไปยังได้) ก็หาทางตึกที่จัดงานได้ไม่ยาก มีภาพถ่ายประกอบติดไปด้วยแล้ว... แต่ไม่กล้าขึ้นไปนี่สิ

ยืนรอแนวร่วมอยู่หน้าตึกนั่นล่ะ ไม่นานก็มีชายหน้าแปลกลงมา บอกว่า "มางานคุณนิเกะ (จริง ๆ เป็นชื่อเล่นอีกชื่อ) ใช่มั้ยครับ งั้นเชิญชั้น 2" แล้วเขาก็เดินไป อืมม์ ก็ลองเดินขึ้นไป... พบพระ (ไม่ใช่ชื่ออำเภอ) สงฆ์อยู่มากมาย ไม่กล้าเดินผ่าน เลยลงไปอีกรอบ (เป็นคนประหลาดเนอะ ใช่มะ)

ไม่นาน คุณกริฟ ก็โทรมาถามว่าถึงไหนแล้ว ถึงได้มีคนมารับขึ้นไปนี่แหล่ะ

ไปถึงก็เจอก๊วนครบทีมนั่งอยู่ก่อนแล้ว ทั้ง เกจิH, คนขายอาหาร, ตาหวาน, ทาสของท่าน, ฯลฯ แต่.. ท่าน ยังไม่มา เจ้าบ่าวใส่ชุดขาวเต็มยศมาทักทาย ไม่นานพระก็สวด (ท่าน ก็มาช่วง ๆ นั้นแหล่ะ)

พระสวดเสร็จก็ถึงพิธีรดน้ำสังข์ ตอนแรกว่าจะไม่ไปรดน้ำเจ้าบ่าวเจ้าสาว เพราะกลัวทำตัวไม่ปกติ แต่ก็โดนลากไปจนได้ ไม่รู้ออกมาเหมือนคนปกติมั้ย

เสร็จพิธีก็เที่ยงพอดี ทุกคนก็ย้ายไปกินเลี้ยงที่ห้องจัดเลี้ยงข้างล่าง คุยกันสนุกสนาน ... ผมนั่งฟัง

ของชำร่วยเป็นพวงกุญแจ ที่มีภาพที่ใครแวะเยี่ยมชมบล็อกนิเกะช่วงเป็นสีชมพูคุ้นเคยกันดี เดี๋ยวเอาให้ดูตอนท้าย

หลังจบงาน

หลังจบงานก็แยกย้ายกันไป ผมไปกับกลุ่มที่จะไป Central World ก็นั่ง TAXI อ้อมโลกไป แออัดกัน 5 คน..คุยกันในรถสนุกสนาน (ส่วนคนขับคงงงว่าไอ้พวกนี้มันคุยเรื่องบ้าอะไร) ตัวผมนั้นจะแวะไปพันธุ์ทิพย์ เพราะมันเป็นจุดตั้งต้นในการกลับบ้านด้วย ซึ่งด้วยถนนหนทางที่เปลี่ยนไปทำให้มึนตำแหน่งเล็กน้อย รู้เพียงแต่ว่ามันอยู่ทางทิศเหนือของ Central World แต่ทิศที่เข็มทิศชี้ไป... มันใช่เหรอ ออกจะมึนเล็กน้อย สุดท้าย รัช ก็เดินไปส่งถึงที่.... รู้สึกทำให้คนอื่นลำบากอีกแล้ว คราวหน้าต้องเอาแผนที่กรุงเทพมาด้วย

ไปพันธุ์ทิพย์ ก็เจอ USB Wi-Fi Adaptor แบบที่ใช้กับ NDS ได้ (Wii ก็ได้) ราคาเหลือแค่ 650 บาท โอ้ววว แต่ดวงเดือนนี้บอกให้ประหยัด เลยยังไม่เอา (มันอยู่ที่ร้านตรงข้าม iStudio ชั้น 3 นะ เผื่อใครจะไปซื้อ) สุดท้ายได้ Card Reader + Bluetooth Adaptor มา ผมไม่ได้ใช้หรอก แค่รำคาญเวลาพี่จะโอนเพลงลง Sony Ericsson W580i เดี๋ยวเจอบ้าง เดี๋ยวไม่เจอบ้าง ทางรอดก็คือหา Card Reader ที่สนับสนุน M2 (Memory Stick Micro) หรือ Bluetooth มาใช้นั่นแหล่ะ แต่ไม่แน่ใจว่าทางไหนจะ Work ก็เลยซื้ออย่างเดียวได้ 2 อย่างเลย (แต่เวลาใช้ดันต้องเสียบ USB 2 ช่อง เพื่อใช้ทั้งสองอย่าง แปลกดีนะ )

ส่งท้าย

งานนี้ก็ยังรู้สึกไม่ใช่คนปกติอยู่ดีครับ ไม่เจอคนนานเกินไปสินะ แต่สรุปแล้วปีนี้ก็ถือว่าได้เจอคนมากขึ้นกว่าปีที่แล้ว (ถึงจะเพิ่มมาไม่กี่คนก็เถอะ)

สุดท้ายแล้ว... ก็ขอเอาของชำร่วยให้ดู

ภาพที่คุ้นเคย

ด้านหลัง